Istorijat

Prva centralna grejanja u Nišu su uvedena 1930. godine, kada su se grejale najvažnije institucije u gradu, kao što su Dom zdravlja, Trgovačka akademija i Berza rada. Nakon Drugog svetskog rata je pitanje grejanja je stavljeno u drugi plan, a prioritet je bio obnova stambenog fonda. Međutim, kada su rešeni osnovni problemi u gradu javlja se i potreba da se dostigunu evropski standardi u oblasti stanovanja, gde je centralno grejanje jedan od bitnih preduslova.

Prvi Program toplifikacije je urađen 1973. godine, kada je donešena odluka o Toplanama i mrežama toplotne energije za područja grada Niša i Niške banje. Donošenjem ove Odluke i osnivanjem Gradske toplane, stvaraju se uslovi za uvođenje daljinskog sistema grejanja u gradu.

Godine kada je preduzeće osnovano postojalo je preko 100 pojedinačnih i 6 blokovskih kotlarnica snage od 1MW do 6 MW. U periodu od 1960. do 1973. su izgrađene 94 kotlarnice. Tako da je 1973. godine kapacitet toplotnih izvora bio 22,62 MW. On je zagrevao 104.951 metara kvadratnih stambene površine i 9.327. metara kvadratnih poslovnog prostora.

U skladu sa Programom toplifikacije, izgrađene su dve toplane "Krivi vir" koja se gradila u tri faze a gradnja je završena 1986. godine, a druga toplana je toplana "Jug", izgradnja obe toplane je bila u periodu od 1975. do 1995. godine.

Od 1973. godine se krenulo sa priključivanjem sambeno-poslovnih objekata na centralni daljinski sistem grejanja. Počelo se sa gašenjem kotrarnica. Od 1986. godine počinje dinamičan razvoj grada, a uporedo sa tim se čine veliki napori da se broj kotlarnica svede na minimum i korisnici priključe na gradski toplovod. Postojalo je svega 12 pojedinačnih kotlarnica 1995. godine.